„Mój punkt widzenia…”

 Obronna  Doktryna Wojenna „Totalna Obrona Narodowa”  (styczeń 2016 r.)                                                

              Bezpieczeństwo militarne  kraju jest jednym z najważniejszych elementów egzystencji narodu, dlatego pierwszorzędnym  obowiązkiem władzy, jest przede wszystkim zabezpieczenie takiego bezpieczeństwa. Rodzajów bezpieczeństwa ludności jest wiele: może być bezpieczeństwo gospodarcze, żywnościowe, energetyczne, demograficzne,  itp., ale brak  bezpieczeństwa  militarnego burzy wszystkie rodzaje bezpieczeństw i jest dla narodu podstawowe.     Wojna niszczy  i burzy wszystkie sfery ludzkiej działalności materialnej, ale też niszczy normy etyczne i moralne, cofa naród na  poziomie cywilizacyjnym

o jedno czy dwa pokolenia. Szczególnie najgroźniejsza  jest wojna prowadzona na własnym terenie.

Polska leży geograficznie między dwoma napierającymi na siebie przeważającymi siłami, Wschodu

i Zachodu, jest obszarem  gdzie wojny, a szczególnie wojenne przemarsze wojsk burzą polską substancję ludnościową, materialną i moralną.  Z „potopu szwedzkiego” mimo, że minęło prawie  400 lat do dzisiaj pozostały nie zabliźnione  ślady i ruiny zniszczeń: pałaców, zamków, zburzonych śladów wielkości cywilizacyjnej Pierwszej Rzeczpospolitej.   Wojny były, są i będą,  a na ogół ofiarami wojny padają  państwa i społeczeństwa słabe, źle zabezpieczone i źle rządzone. Takie,  które nie znajdują mądrego sposobu na zapewnienia swojego bezpieczeństwa, w zmieniającej się światowej czy regionalnej grze sprzecznych  interesów.

Przemiana ustroju po 1989 r. wprowadziła  ogromne zmiany w koncepcji bezpieczeństwa Państwa Polskiego. Z dotychczasowej koncepcji 400 tysięcznej  ofensywnej armii, satelickiego państwa obozu Związku Radzieckiego, skierowanego do ekspansji militarnej na zachód, przekształciliśmy się w dziwny twór, niby samodzielny, ale w jakiś sposób uwikłany w zewnętrzną decyzyjność o niejasnym pochodzeniu.

Z największą zaciekłością niszczono samodzielność gospodarczą i militarną Polski. Oddano w obce ręce przemysł, banki i handel, a siły zbrojne etapami likwidowano, do poziomu korpusu ekspedycyjnego na rzecz ONZ, czy organizacji międzynarodowych. Przestano szkolić rezerwy wojskowe  na wypadek wojny, a zapasy broni dla rezerw wyprzedano w rejony konfliktów zbrojnych  albo zniszczono. Zlikwidowano pobór wojskowy i jednocześnie ograniczono dostęp do broni prywatnej. Obecny stan bezbronności państwa polskiego jest wynikiem zorganizowanego sabotażu dominujących wewnętrznych sił politycznych, sterowanych i inspirowanych,  jak się można domyślać, ze źródeł zewnętrznych.

W aktualnej sytuacji, gdy w pobliżu naszych granic trwa otwarta wojna na Ukrainie,  a rząd zajmuje  stanowisko antyrosyjskie, jest przesłanka do  sprowokowania otwartej  agresji przeciw Polsce.   Agresji ograniczonej tylko do wschodniej części terytorium Polski, bo Rosja   uwikłała się w wojnę z Ukrainą i na  Bliskim Wschodzie,  ma więc ograniczone możliwości  finansowe otwierania nowych frontów walk.

Przy obecnym  stanie bezbronności kraju, Polska nie jest w stanie zatrzymać skutecznie  nawet ograniczonego  rosyjskiego korpusu ekspedycyjnego, a zaproszeni  do pomocy Niemcy pod pretekstem pomocy sąsiedzkiej  mogą zająć zachodnią część Polski wg granic z 1937 roku. Są też inne zagrożenia. Zagrożeniem mogącym doprowadzić do wojny jest także masowa migracja ludności arabskiej, wywołana powstaniem Państwa Islamskiego.

Problem ten  narośnie i zaogni się w 2016 roku, bo Niemcy mają taki pomysł  aby  wypłacać zasiłki uchodźcom,  pod warunkiem zamieszkania w sąsiednich krajach.

Z drugiej strony jest też dobra wiadomość.   Przez kosztowne uwikłanie się Rosji w wojnę  na Ukrainie

i w Syrii,  oraz  gdy przytłoczeni najazdem arabskich imigrantów Niemcy też są wewnętrznie oslabieni,  stworzył się  dobry czas dla Polski do jedno-dwuletniej  swobody budowania własnego bezpieczeństwa militarnego i gospodarczego, opartego na samodzielności obronnej, niskich kosztach i racjonalnych przesłankach .

W tej dużej ilości narastających zagrożeń należy  przypomnieć koncepcję  Doktryny Wojennej mojego autorstwa, jako  jednego z przywódców „VIRITIM”(patriotycznej organizacji oficerskiej) opublikowanej

w Żołnierzu Wolności na przełomie 1988/89 r. pt. „TOTALNA OBRONA NARODOWA”.  Wychodzi ona

z założenia, że wojny były, są i będą, a na ogół ofiarami wojny padają państwa i społeczeństwa  nie przygotowane. Najlepszym rozwiązaniem bezpieczeństwa kraju jest takie jego wcześniejsze zorganizowanie, aby  okupacja dla agresora była nieopłacalna.

Z nowożytnej historii Polski wynika, że okupant zawsze dążył do eksterminacji ludności polskiej, wymordowania inteligencji i kadr przywódczych, gdyż Polacy genetycznie nie nadają się na naród niewolników i wykorzystają każdą okazję do odzyskania wolności. To powoduje, że okupanci wszelkimi sposobami zawsze dążyli do ograniczenia liczebności  ludności polskiej i w błędzie są naiwni politycy, będący na wpływowych stanowiskach, licząc na łagodną obcą niewolę.    Głównym celem okupacji będzie  wymordowania ludności polskiej, bo celem okupanta jest teren Polski na który okupant przesiedli  swoją ludność a nie eksploatacja ludności polskiej.

Koncepcja „Totalnej Obrony Narodowej” wychodzi z założenia, że potencjalnymi agresorami mogą być Niemcy albo Rosja , a najczęściej  obydwa te państwa jednocześnie. Wypływa to z historycznych doświadczeń wynikających  z naszego położenia geograficznego.  Są to mocarstwa światowe, z którymi Polska nie jest w stanie poprowadzić równorzędnej walki   obronnej siłami zbrojnymi Armii Czynnej. Nie  mamy szans z powodu od 4 do 7 krotnej przewagi Niemiec czy 15 – krotnej przewagi Rosji, ale także  przewagi technologicznej,  która ma bardzo często decydujący wpływ na wynik wojny.  Już przy 3-krotnej przewadze można się  pokusić na rozpoczynanie agresji.

Jedynym sposobem zapewnienia bezpieczeństwa  Polski jest niedopuszczenie do agresji,  poprzez takie zorganizowanie systemu zbrojnego państwa, aby okupacja przynosiła tak duże koszty, że agresja

i okupacja będzie  nieopłacalna dla agresora.

Ten sposób organizacji obrony jest znany w historii świata i Europy,  tym sposobem zachowała swą niezależność Szwajcaria, nie dała się zsowietyzować Rumunia, itp.  Polega to na tym, aby społeczeństwo tak zorganizować, wyszkolić i uzbroić, że  okupacja takiego państwa łączyła się z większymi stratami niż korzyściami dla  agresora. Wówczas takiego państwa na ogół się nie okupuje a jedynie wywiera naciski polityczne. W naszej koncepcji proponujemy aby na system bezpieczeństwa militarnego Polski  spojrzeć kompleksowo, całościowo, chcemy to przedstawić i przekonać do tego społeczeństwo i władze.    

W naszej koncepcji system bezpieczeństwa militarnego Polski  powinien  być oparty na trzech filarach:

 

  1. Samoobronie Obywatelskiej, na poziomie gminy, dzielnicy, (jako zawczasu przygotowanego zorganizowanego podziemia zbrojnego)
  2. Armii Czynnej ( poborowej, z kadrą zawodową )
  3. Obronie Terytorialnej ( jako zapasie żołnierzy dla sił zbrojnych a nie wojska regularnego )

 

1. Samoobrona Obywatelskajestzorganizowanym zalążkiem przyszłego zbrojnego podziemia na poziomie gminy, dzielnicy.Jej zadaniem jeststworzenie warunków do nieprzydatności kraju do okupowania

i prowadzenie dywersyjnej akcji zbrojnej, po zajęciu terenu Polski przez okupanta,   ale także szybko zorganizowana doraźna ochrona obywateli i ich egzystencji w czasie pokoju w nagłych wypadkach.

Dowódcy pododdziałów gminnej  Samoobrony Obywatelskiej i osoby funkcyjne powinni mieć broń osobistą w domu, a broń cięższa: przeciwpancerna i przeciwlotnicza powinna być w gminnych magazynach. Przeciętnie na gminę w czasie  pokoju zalążki rezerw Samoobrony Obywatelskiej  powinny liczyć około 20 osób z możliwością przygotowanej wcześniej   rozbudowy w stanie zagrożenia do 100 osób. Poziom Gminy, Dzielnicy dla Samoobrony Obywatelskiej  jest właściwy dlatego, że członkowie zbrojnego podziemia powinni mieć do siebie zaufanie,  znać się  osobiście już na poziomie podstawowego pododdziału. Broń powinna być z czołówki technologicznej,

a taktyka uwzględniać miejscowe warunki terenowe. Samoobrona Obywatelska od pierwszych dni wojny „rozpływa” się w terenie i wykonuje zaplanowane działania: odwraca drogowskazy, likwiduje spisy ludności, usuwa nazwy miejscowości oraz przygotowuje się do wcześniej zaplanowanych działań zbrojnych.                                                                                                                Ważny jest „patriotyczny duch obywatelski”, jego kształtowanie i umacnianie. Należy popierać rozbudowę organizacji paramilitarnych, poprzez samoorganizowanie się społeczeństwa w strukturach organizacji Drużyn Strzeleckich, starszoharcerskich, rekonstrukcyjnych, szkół mundurowych i tym podobne.  Nie należy narzucać „zupackiego” drylu szkoleniowego, ale zachęcać poprzez patriotyczne wychowanie i oparcie się  w kształtowaniu duchowym  na wierze katolickiej. Powinno się je wspierać  instrukcjami, filmami, regulaminami, opracowaniami szkoleniowymi, jak to robiono w II Rzeczypospolitej. Wyszkolenie powinno się opierać na samodzielnej chęci do zdobywania wiedzy wojskowej, wspieranej przez władze.  W obecnych warunkach stanu bezbronności w 2016 r. umocnienie bezpieczeństwa kraju powinno się rozpoczynać od budowy Samoobrony Obywatelskiej, jako najmniej kosztownej, a jednocześnie najprostszej i w najszybszym czasie zapewniającej bezpieczeństwo doraźne. Jednocześnie zmienia się radykalnie stosunek sił. Przyjmuje się w opracowaniach wojskowych, że do zrównoważenia w walce wyszkolonych oddziałów partyzanckich potrzeba 10 krotnej liczebności regularnych wojsk okupacyjnych.  Czyli  inwestując w budowę i rozwój sił przyszłego dobrze zorganizowanego zbrojnego  podziemia, Polska zbliża się do równowagi sił w wojnie obronnej z mocarstwowymi sąsiadami. W stosunku do Niemiec współczynnik zmienia się na (4-7 :  10) , czyli mamy przewagę w obronie nad Niemcami i stosunek ( 15 : 10 ) z Rosją czyli 1,5 : 1 ) co znaczy, że przy takiej przewadze nie rozpoczyna się wojny. Agresje można rozpoczynać przy przewadze przynajmniej (3:1).

  1. Armia Czynna regularna, powinna liczyć do 250 tys. żołnierzy i być jakby ośrodkiem szkolenia rezerwy,  kierowanej do  Obrony Terytorialnej będącej  zapleczem Armii Czynnej i Samoobrony Obywatelskiej. Armia Czynna  powinna być zdominowana przez wojska specjalne i dywersyjne, z których żołnierze odchodzący do rezerwy stają się szkoleniowcami  lub członkami rezerwy Obrony Terytorialnej, Armii Czynnej  i zbrojnego podziemia Samoobrony Obywatelskiej. Armia Czynna powinna być także przygotowana do ewakuacji za granicę Władz Centralnych, dokumentów i cennego majątku do zaprzyjaźnionych państw sąsiadów czy mocarstw. O takie kontakty już wcześniej należy dbać i o nie zabiegać.

3.  Obrona Terytorialnajest wyszkolonym i zorganizowanym zapleczem Armii Czynnej mobilizowanym

w zagrożeniu konfliktem zbrojnym lub klęskami żywiołowymi.Mogą to być oddziały regularne (etatowe) albo mobilizowane tylko w stanie zagrożenia i przyd\ielane do Samobrony Obywatelskiej czy Armii Czynnej lub będące elementem Obrony Cywilnej.  Wyszkolone rezerwy kraju wielkości Polski powinny liczyć około 450 tys. Ludzi.                                                                                                                                              

                    Koncepcja bezpieczeństwa „Totalnej Obrony Narodowej” wymaga szeregu współgrających działań jak np. masową produkcję zaawansowanego technologicznie sprzętu bojowego w kraju. Ograniczenia kosztownego  import_u do niezbędnych  urządzeń jednostkowych, a sprzęt bojowy występujący w dużej ilości  powinien być produkowany

w krajowych fabrykach. Firmy zagraniczne nie powinny mieć dostępu do dziedzin, w których mają informację

o masowej ewidencji ludności i danych osobowych, dotyczy to : zaopatrzenie w prąd,  telefony, wodę  itp. Złym przykładem było  przekazanie  za rządów lewicy zaopatrzenia w prąd w stolicy Warszawie,  niemieckiej firmie RWE.   Nawet Ministerstwo Obrony nie może w tajemnicy wybudować byle schronu, czy węzła łączności bez zgody i wiedzy  niemieckich służb zawiadujących dostarczeniem prądu.   

    Odzyskanie przez państwo polskie własności i prawa decyzji nad strategiczną gospodarką jest konieczne dla zapewnienia bezpieczeństwa militarnego. Dlatego należy powrócić do zaniechanej  koncepcji Powszechnego Uwłaszczenia, gdyż w imieniu Narodu można spolonizować  gospodarkę przemysłową,  banki i strategiczne dziedziny życia społecznego,  które zostały   przestępczo sprywatyzowane. Z poparciem Narodu będzie  łatwiej i sprawniej  przeprowadzić takie reformy.   Realizacja koncepcji „Totalnej Obrony Narodowej” zapewnia  bezpieczeństwo krajowi, ale wymaga dużo większych, specyficznych działań przygotowawczych w wielu dziedzinach państwowości i życia społecznego. Przede wszystkim musi być odzyskane zaufanie ludności do władz państwowych, ale też zaufanie władz do społeczeństwa. Obecnie jeszcze tego zaufania nie ma, a władza dotychczasowa obawia się uzbrojonego narodu. To wzajemne zaufanie należy odzyskać i budować. Wiele innych uzupełniających informacji jest zawarte w przygotowywanym szerszym opracowaniu, które może być dopracowywane i rozwijane.

Warszawa 16-01-2016 r.

                     Płk WP mgr inż. Jan G. Grudniewski,  były  Zastępca  Dowódcy 1 DZ    prug@onet.pl ,

               Komendant Naczelny Polskich Drużyn Strzeleckich gen dyw ds. Jan G. Grudniewski tel.601361962